Świat jako wola i przedstawienie to opus magnum Artura Schopenhauera i jedyna całościowa prezentacja systemu filozofa. Projekt ten stanowi pewną kontynuację filozofii Kanta, na tyle jednak osobliwą, a także krytyczną, że w efekcie wykracza poza cały klasyczny nurt myśli europejskiej, nie tylko
Przedmiotem niniejszej rozprawki Schopenhauera są takie chwyty, których używają w sporze ci, co za wszelką cenę- a więc i za cenę prawdy i słuszności, poprawności wywodu- chcą koniecznie "postawić na swoim", zrobić tak, żeby było uznane, że oni mają rację. Dobrze jest uprzytomnić sobie różne...
Zwykło się nazywać Schopenhauera twórcą pesymizmu filozoficznego. Jak pisze Jan Garewicz jego pesymizm nie miał nic wspólnego z katastrofizmem, a negacja postępu z zaprzeczeniem rozwoju nauki i techniki. Uczył rezygnacji bez pokory, współczucia bez miłości bliźniego, buntu bez działania.
Lecz w jaki sposób tłumom dać poznać, że coś jest równocześnie prawdą i nieprawdą? Skoro wszystkie religie, jakie znamy, w mniejszym lub większym stopniu noszą cechę alegoryczności, musimy przyznać, że człowiekowi absurd jest do pewnego stopnia potrzebny, a nawet jest jego żywiołem, i że złudzenie
Przedmiotem niniejszej rozprawki są takie chwyty, których używają w sporze ci, co za wszelką cenę prawdy i słuszności, poprawności wywodu chcą koniecznie postawić na swoim, zrobić tak, by uznano, że to oni maja rację.Dobrze jest uprzytomnić sobie różne możliwe fortele aby wiedzieć na co można być
"Droga do prawdy jest stroma i długa; z kamieniem u nogi nikt jej nie przebędzie, potrzebne byłyby raczej skrzydła. Dlatego byłbym za tym, aby filozofia przestała być rzemiosłem; wzniosłe dążenia nie licują z nim, o czym wiedzieli już starożytni. Nie trzeba wcale trzymać na każdym uniwersytecie
Wybrane fragmenty z dzieła "Świat jako wola i przedstawienie".
"Wiadomo wszystkim, że poeci przeważnie opiewają miłość. Istotnie, miłość jest głównym przedmiotem utworów dramatycznych, zarówno tragedii jak komedii, romantycznych i klasycznych, europejskich i indyjskich, nie mniej od dramatu kwitnie miłość w liryce i eposie, a zwłaszcza w tej strasznej
Dzieło jednego z najwybitniejszych filozofów niemieckich Artura Schopenhauera (1788 - 1860 ) jest prostym i jasnym wykładem o tym jak aby osiągnąć szczęście w świecie pozbawionym sensu, złym i pełnym cierpienia.
Wybór, nie tłumaczonych dotąd na język polski, tekstów wybitnego, XIX-wiecznego filozofa-pesymisty. Zawarte w nich kontrowersyjne niekiedy rozważania dotyczące, m.in. cierpienia świata, śmierci i samobójstwa, pisarstwa i języka, uczonych i uczoności, myślenia i kobiet, nie straciły na aktualności
